OD NAJNOWSZEGO OD NAJNOWSZEGO

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA CZWARTEK 24 GRUDNIA (26)

PISMO MÓWI
Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna.
(Łk 1, 57)

ROZWAŻANIE
Druhno, Druhu nadszedł czas.
Był czas Maryi, był czas Elżbiety… teraz jest Twój czas. Boża łaska, miłość, rodzina, przyjaźń, wspólnota… dają siłę i odwagę, aby to co od Boga pochodzi dać światu.
(…) i urodziła (…)

Dobro dzieli się dobrem.

ks. hm. Robert Mogiełka – Naczelny Kapelan ZHR


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA ŚRODĘ 23 GRUDNIA (25)

ROZWAŻANIE
Wypowiedziane słowo ma swoją moc. Można dać słowo, polegać na czyimś słowie, trzymać kogoś za słowo. Wypowiedziane słowo buduje więzi. Z kolei to co napisane ma inną właściwość - buduje fakty. To co napisane nie tak łatwo można zmienić. Napisanego słowa nie zmieni ani to, że nikt w rodzie nie nosił wcześniej imienia Jan, ani to, że to on sam powiedział o sobie "jestem Królem Żydowskim". Com napisał, napisałem. Boże Narodzenie to nie bajka dla dzieci, to nie sielankowy nastrój czy zapach siana. Boże Narodzenie to przede wszystkim fakt. I nie zmieni go ani pandemia, ani żaden protest, ani nawet to - a może przede wszystkim to - że tak często przechodzimy obok tego faktu obojętnie. 

ks. phm. Adam Kwaśniewski HR - Kapelan Okręgu Dolnośląskiego

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA WTOREK 22 GRUDNIA (24)

PISMO MÓWI
„…Wielbi dusza moja Pana … okazał Moc swego Ramienia
(…)
Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy…"

ROZWAŻANIE
Maryja uwielbia „Wielkie Rzeczy, które uczynił jej Bóg" i te Boże Dary przekazuje dalej – zostaje z Elżbietą aż do narodzin Jana Chrzciciela.
Tak też z naszej modlitwy MUSI wynikać konkretne DZIAŁANIE, konkretna Miłość Bliźniego. A czasem trzeba to Dobro najpierw dobrze przemyśleć i przemodlić!
 
POSTANOWIENIE
Z pewnością będzie dzisiaj okazja do jakiegoś Dobrego Harcerskiego Uczynku. Postaraj się w modlitwie zanieść do Boga tę osobę, której dziś uczynisz coś Dobrego.
 
ks. hm. Radosław Jurewicz HR - Okręg Mazowiecki

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PONIEDZIAŁEK 21 GRUDNIA (23)

PISMO MÓWI
Szczęśliwa jest Ta, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej przez Pana.
Łk, 1, 45

ROZWAŻANIE
W dzisiejszej Ewangelii Maryja odwiedza Elżbietę, swoją krewną. To spotkania było przeszczęśliwe! One obydwie stęsknione za sobą, obydwie z dziećmi pod sercem, obydwie wierzące, że dzieciątko Maryi to Pan, Syn Boży. Wyobraźcie sobie, jaka to była radość!

Maryja przeszła wiele kilometrów i górskich dróg, żeby odwiedzić dom Zachariasza i Elżbiety. Mimo dolegliwości, które najprawdopodobniej miała (jako kobieta w ciąży) poszła pomagać Elżbiecie, służyć dużo starszej od siebie krewnej.

Elżbieta pierwsza nazwała Maryję błogosławioną. Uwierzyła i przyjęła Maryję z Dzieciątkiem Jezus do swojego serca. Uwierzyła, że to Maryja stała się Matką Syna Bożego. Wtedy jej serce stało się gotowe na Boże przyjście, na Boże Narodzenie. Maryja była Tą, która przyniosła Elżbiecie Jezusa, Pana.

Patrząc na postawę Maryi, możemy zadać sobie pytania: jak przyjmuję wolę Bożą? Jak przekładam ną na codzienne małe i duże wybory? W jaki sposób zanoszę Boga ludziom? Czy w mojej służbie jest wielka radość z tego powodu, że mogę służyć drugiemu człowiekowi?

W tym rozważaniu możemy prosić naszego Patrona, S. W. Frelichowskiego o pomoc. Wicek jest przykładem harcerza, który nie bał się pójść za Nim. Niósł Bożą radość tam, gdzie mógł, nawet do baraków w Dachau. Niósł Boga każdemu. Ryzykował własne życie, by dojść ze Bożym Słowem do tych, którzy tego potrzebowali.

Wpatrując się w Maryję prośmy o radość Bożą w sercu i ufność woli Bożej. A za wstawiennictwem Wicka wypraszajmy łaskę wierności Bożemu powołaniu.

phm. Anna Różycka-Haber 


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA NIEDZIELĘ 20 GRUDNIA (22)

PISMO MÓWI  
Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja. Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.
Lecz Anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».
Na to Maryja rzekła do Anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?
Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».
Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».
/Ewangelia wg św. Łukasza 1, 26-38/

ROZWAŻANIE
W naszym życiu często szukamy tego co dla nas dobre, angażujemy się w różne obowiązki, doświadczamy codzienności w tym co dzień niesie. I tak przez życie idziemy. A wiemy dokąd? Wiemy dlaczego?
Tym co nadaje sens naszemu życiu i czyni je bardziej wyraźnym jest Bóg. Dlatego musimy, jako ludzie wiary, szukać tego co jest wolą Boga. Bo tak naprawdę droga Boża, która wymaga też naszego zaufania, jest najlepsza, choć nie zawsze najłatwiejsza. Sami wiemy, że nie to co łatwe i materialne daje nam szczęście.
Życie Maryi nie było łatwe, ale była szczęśliwa i spełniona, a początek miał w Jej świadomym „Fiat", które wypowiedziała wobec Archanioła Gabriela. Szczęśliwi ci z nas, którzy mieli „swoje" zwiastowanie w czasie którego powiedzieli Bogu „tak".         
Jak rozeznać wolę Bożą? Dzisiejsza Ewangelia pokazuje pewną drogę rozeznania:
1. Trwaj przed Bogiem na modlitwie, stawiaj pytania, bądź otwarty na natchnienia.
2. Jak zobaczysz „coś" do czego Bóg cię zaprasza pytaj: jak? z kim? gdzie?
3. Jeżeli będziesz miał wątpliwość to proś o potwierdzenie, o jakiś znak (rozmowa z kimś bliskim, kierownictwo duchowe, jakieś spotkanie, wydarzenie).
4. I powiedz Bogu: Tak!  

ZADANIE NA DZIŚ
Znajdź chwilę czasu, zamknij się w pokoju, zapal świeczkę, usiądź wygodnie, przeczytaj dzisiejszy fragment Ewangelii i przez 10-15 minut pomyśl o swoim życiu i zapytaj się: co w nim Bogu się podoba, a co nie; do czego czujesz, że Bóg cię przynagla. A potem… czas na działanie!

ks. hm. Kazimierz Chudzicki SDB - Okręg Północno-Zachodni


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA SOBOTĘ 19 GRUDNIA (21)

PISMO MÓWI
A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w swoim czasie».
(Łk 1,20).

ROZWAŻANIE
Mówisz zawsze. Mimiką, mową ciała. Najwięcej Mówisz odruchowymi zachowaniami. Nie wystarczy jednak mówić. Trzeba jeszcze mieć coś do powiedzenia. Zachariasz powiedział, że nie wierzy, że to niemożliwe, itd. Rzeczywiście lepiej było, żeby na pewien czas zamilkł. Po narodzeniu syna będzie mówił już mądrze. Pielęgnuj w sercu i umyśle piękne, wzniosłe marzenia. Myśl o tym co godne i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne. Wówczas Twoje odruchowe wypowiedzi będą piękne. I to właśnie będzie piękne.

o. Waldemar Polczyk OFM, Zawadczańskie środowisko ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PIĄTEK 18 GRUDNIA (20)

PISMO MÓWI
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza:
Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.
Gdy powziął tę myśl, oto Anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów». A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: «Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel», to znaczy Bóg z nami. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił Anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

ROZWAŻANIE
Zbyt często określam miłość wobec kobiety jako okazję do wyrażenia uczuć, do wewnętrznego zniewolenia lub do potraktowania jej jak przedmiotu albo do wykorzystania jej ciała. Zupełnie inaczej postępuje św. Józef – szanuje Maryję (choć są narzeczonymi wciąż ze sobą nie mieszkają), zmaga się o własną czystość (Maryja wciąż pozostaje dziewicą) a także gotów jest bronić jej dobrego imienia kosztem własnego zniesławienia. Jest odpowiedzialny za Tę, którą kocha – a w tej miłości przyznaje prymat posłuszeństwa Bożemu Słowu! Mam się czego od Niego uczyć.

ks. Tomasz Kostecki, diecezja siedlecka

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA CZWARTEK 17 GRUDNIA (19)

PISMO MÓWI
Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama…
(Mt 1,1-17)

ROZWAŻANIE
Dzisiaj rozpoczynamy drugą część Adwentu, która ma nas bezpośrednio przygotować do Świąt.
Ciekawe, że w rodowodzie Jezusa brakuje kilku znaczących bohaterów biblijnych, są za to postaci słabsze. Nie ma starszego syna Abrahama, Izmaela, a zamiast niego pojawia się młodszy, Izaak. W miejsce silnego Ezawa figuruje podstępny Jakub. Brak sprawiedliwego Józefa, a jest Juda, który go sprzedał…
Bóg uświadamia nam, że On w swoich planach nie wybiera najlepszych i najbardziej doskonałych. Bo nie kieruje się rachunkiem korzyści, ale miłosierdziem. Ilekroć doświadczamy grzeszności, dzisiejsza Ewangelia przypomina, że Bóg sobie radzi z naszym życiem, nawet gdy my sobie z nim nie radzimy. Może warto o tym myśleć, przygotowując się do przedświątecznej spowiedzi…

ks. Jan Frąckowiak - Okręg Wielkopolski ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA ŚRODĘ 16 GRUDNIA (18)

ROZWAŻANIE
Jako ludzie żyjemy w społeczeństwie, każdego dnia kontaktujemy się z dziesiątkami ludzi, współpracujemy z nimi. Wpływamy na życie innych. Dzisiejsza Ewangelia uczy jak należy budować społeczeństwo dzisiejszego świata, jak budować Kościół.
W pierwszej kolejności trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie: „dokąd" ja posyłam ludzi? Jak wygląda moje świadectwo życia? Odpycha, zachęca? Jest kierunkowskazem do Jezusa czy może wyprowadza bliźnich na manowce? „Jan [Chrzciciel] przywołał do siebie dwóch spośród swoich uczniów i posłał ich do Jezusa". Taka jest nasza prorocka rola – prowadzić bliźnich do Jezusa, być dla nich czytelną drogą, być „głosem wołającego na pustyni". Nie ma znaczenia, gdzie to będzie się działo, praca, dom, szkoła… każda okazja jest dobra, aby pomóc w odnalezieniu Zbawiciela.
Inną, nie mniej ważną lekcję odczytujemy ze słów Jezusa. Nie idzie On na łatwiznę… „Tak, to Ja". Koniec i kropka. Nie daje łatwej odpowiedzi. Wymaga ona od Jana zaangażowania serca i rozumu. Jezus bowiem zamiast prostego „tak", odpowiada wskazując na pewne zdarzenia, które miały się dziać, gdy nadejdzie Mesjasz… Decyzję wyboru siebie jako zapowiadanego Zbawiciela zostawia Janowi. Tę decyzję każdy musi podjąć sam.

 
ks. Artur Chejnowski SDB - Okręg Kujawsko-Pomorski ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA WTOREK 15 GRUDNIA (17)

PISMO MÓWI
Ten odparł: „Nie chcę". Później jednak opamiętał się i poszedł. […] Wtedy Jezus rzekł do nich: „Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego."
(por. Mt 21, 28-32)

ROZWAŻANIE
Kiedy myślę o własnym doświadczeniu odpowiadania na wezwania i prośby, to wiem, że w większości odpowiadam jak jeden z synów: nie chcę. Nie chcę w swoim życiu wielu rzeczy.
Dotyczy to ogólnie pojętego lenistwa, ale i pomocy drugiemu, pracy, nauki, własnego rozwoju. W tym nie chceniu jestem bardzo dobry. Tutaj też jestem najlepszy w samousprawiedliwieniu – taka moja słaba i grzeszna natura.
W przytoczonej przypowieści o dwóch synach, Bóg pokazuje uniwersalną prawdę o mnie. Często moja pierwsza reakcja nie jest tą, która jest najwłaściwsza memu sercu. Często refleksja przychodzi po czasie, kiedy opadną emocje i pierwsze wrażenia. Po przemyśleniu rodzi się decyzja, która jest wynikiem wewnętrznej walki z samym sobą. Taka walka rodzi mnie do prawdziwego synostwa. To doświadczenie zmagania z wadami, niechęcią, własną słabością jest momentem mojego dojrzewania jako Syna. Tu okazuje się niesłowne „tak" i nawrócone „nie".
Dlaczego celnicy i nierządnice wchodzą przed nami do królestwa niebieskiego? Po co takie mocne stwierdzenie? Bo Jezus chce mnie uratować. Dlatego nie boi się sięgać po takie porównania. Niebezpieczeństwo, które ciągle grozi mi „porządnemu", to uznanie, że wszystko jest w porządku, że już nic nie potrzebuję zmieniać. A wtedy nie potrzebuję Zbawiciela. Po co Jezus? I to właśnie miało miejsce w przypadku arcykapłanów i starszych ludu. Uznali, że są już doskonali i nie przyjęli Jezusa, zbawienia ofiarowanego przez Niego. A przecież tylko zagubiona owca może zostać odnaleziona, tylko chory może zostać uzdrowiony, tylko niewidomemu może zostać przywrócony wzrok, tylko więzień wyzwolony, tylko grzeszny człowiek może zostać zbawiony.
Panie widzę dzisiaj moją niechęć do odpowiadania na Twoją wolę, proszę Cię okaż się moim Zbawicielem i pomóż mi wzrastać w Twojej łasce.

Br. pwd. Sebastian Piasek HR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PONIEDZIAŁEK 14 GRUDNIA (16)

PISMO MÓWI
Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
(…) Tylko o mnie pamiętaj w swym miłosierdziu, ze względu na dobroć Twą, Panie.
(Ps 25,4; 7)

ROZWAŻANIE
Psalmista zachęca nas dziś do szukania dróg Pana. Boża droga nie musi być jak oznaczony szlak, ani nawet jak zadbana przecinka leśna. Często to ledwie dostrzegalna ścieżka, jak trop leśnego zwierza. Ścieżkę tę możesz śledzić zachowując skupienie i uwagę, obserwując otoczenie, ale także korzystając z kompasu czy GPS-u. Dziś postaraj się wsłuchać w głos swojego GPS-u (sumienie) a za igłę twojego kompasu uczyń pamięć o Bogu i Jego miłosierdziu i dobroci. Powodzenia!

z Pozdrowieniami,
ks. Janek Majda SJ - Małopolska Chorągiew Harcerzy (obecnie w Gdyni)


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA NIEDZIELĘ 13 GRUDNIA (15)

PISMO MÓWI
„Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a co szlachetne zachowujcie. Unikajcie wszelkiego rodzaju zła".
/z drugiego czytania na III Niedzielę Adwentu – 1 Tes. 5,16-22/

ROZWAŻANIE
III Niedziela Adwentu jest nazywana Niedzielą Gaudete, czyli Niedzielą Radości. Radości, która wynika z tego, że Pan jest niedaleko, że do świąt Bożego Narodzenia coraz bliżej. Radość powinna być widoczną cechą, nie tylko od święta, każdego chrześcijanina, której źródłem jest sam Bóg. Św. Jan Bosko, patron młodzieży, zachęcał: „Bądź zawsze radosny!". I to jest zadanie dla każdego z nas.
Dostrzegamy sami, że współczesny świat pogrąża się w depresji. Niepokoją liczby osób młodych nie widzących sensu życia, będących w permanentnym smutku, izolujących się od innych. Często początkiem poprawy samopoczucia, przywrócenia nadziei, czy radości, są napotkani ludzie, którzy mają w sobie wewnętrzną radość. Dzisiejszy świat potrzebuje mistrzów w harcu niesienia radości!
A co jest przeszkodą dla radości? Przede wszystkim brak Boga, który może wynikać z grzechu, ale także z ludzkiej obojętności, czy poczucia niskiej wartości. Dziś warto zapytać siebie, a może innych o siebie, czy jestem człowiekiem radości? Ta radość doskonale się wpisuje w „pogodę", która zawarta jest w 8 punkcie Prawa harcerskiego. Bądźmy pogodni! Bądźmy radośni!   

DWA ZADANIA
1. WZGLĘDEM SIEBIE
Wejrzę w głąb swojego serca i zobaczę, czy jestem radosny. Jeżeli mi tej radości brakuje, rozeznam przeszkodę (może to być grzech, zła relacja z bliźnim, niewierność codziennym obowiązkom, itp.) i spróbuję tę przeszkodę, na ile to możliwe, usunąć.
2. WZGLĘDEM BLIŹNIEGO
Spowoduję radość bliźniego poprzez prosty gest (promiennie się uśmiechnę, co nie jest takie proste; obdarzę skromnym upominkiem, przypominającym komuś jak dla mnie jest ważny; itp.).

ks. hm. Kazimierz Chudzicki SDB - kapelan ZHR Okręg Północno-Zachodni


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA CZWARTEK 10 GRUDNIA (12)

PISMO MÓWI

A od czasu Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu i
ludzie gwałtowni zdobywają je (Mt 11,12)
 

ROZWAŻANIE

Należysz do Harcerstwa, Zdobywasz sprawności, Otwierasz i Zamykasz próby na kolejne stopnie, Masz wzniosłe ideały i Sądzisz że diabeł zostawi Cię w spokoju?
Nie zostawi. Nigdy tak nie było. Dlatego Królestwo niebieskie doznaje gwałtu. Na dobre, piękne, udane życie trzeba pracować. Trzeba ciężko pracować, trzeba sobie wypruć żyły. Bo lekko, jednym pchnięciem otwierają się tylko jedne drzwi. Te prowadzące do zguby (Tołstoj). Dlatego stawiaj sobie wysokie wymagania, również wtedy, kiedy inni przestaną czegokolwiek do Ciebie wymagać.
 
Waldemar Polczyk OFM - Zawadczańskie Środowisko ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA SOBOTĘ 12 GRUDNIA (14)

ROZWAŻANIE
Jeśli młody człowiek, ale już wchodzący w dojrzałość, akurat wtedy wstępuje do harcerstwa i po raz pierwszy czyta przyrzeczenie i prawo harcerskie; to ze zdumieniem odkrywa, że bije z każdego prawa z osobna i ze wszystkich razem JAKIŚ ZAPAŁ, ŻAR, PASJA, OGIEŃ.
O takim właśnie ogniu na przykładzie proroka Eliasza głosi pierwsze czytanie z Księgi Mądrości Syracha (48, 1-4 i 9-11). Harcerz, a zwłaszcza instruktor, też powinien – jak Eliasz – płonąć jak ogień, z zapałem i pasją mówić oraz żyć.
Gdy jako młodziutki kapelan, z wielkim żarem, zachęcałem rodziców dzieci z katechezy do zainteresowania się harcerstwem; jeden z ojców tak się zamyślił, że nie zauważył, iż wszyscy wyszli. Poszedłem do niego: „Podobało się Panu?" zapytałem – „Nie, ale jeśli ktoś z takim zaangażowaniem potrafi jednak – jąkając się i zacinając ze zdenerwowania – świadczyć o tym, czym żyje, TO JA MU WIERZĘ. Zapiszę syna." To za taki zapał Jezus w dzisiejszej Ewangelii wywyższa Jana Chrzciciela nazywając go drugim Eliaszem, który zapowiada Mesjasza - Zbawiciela.

Każdy harcerz, szczególnie wędrownik i instruktor, głoszący z zapałem, żarem; zarówno słowem, jak i służbą harcerskie ideały, jest prorokiem zapowiadającym nadchodzącego Zbawiciela.
 
ks. hm. Jerzy Żytowiecki HR - Okręg Dolnośląski

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PIĄTEK 11 GRUDNIA (13)

PISMO MÓWI
Lecz z kim mam porównać to pokolenie? Podobne jest do przebywających na rynku dzieci, które przymawiają swym rówieśnikom: "Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wyście nie zawodzili". Przyszedł bowiem Jan: nie jadł ani nie pił, a oni mówią: "Zły duch go opętał". Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije. a oni mówią: "Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników". A jednak mądrość usprawiedliwiona jest przez swe czyny.
Mt 11, 16-19

ROZWAŻANIE
W dzisiejszej Ewangelii Jezus przyrównuje ludzi ze swojego otoczenia do dzieci. Tego samego porównania używa w innym miejscu, kiedy mówi „jeśli nie staniecie się jak dzieci nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego".
Jedno porównanie jest pozytywne, drugie negatywne ale Jezus nigdy nie odwołał żadnego z nich. Czy to znaczy że obydwu wzorców mamy na równi korzystać?
Nie, to znaczy że Jezus chce nas zachęcić abyśmy, mimo naszych słabości i niedoskonałości, jak dzieci mieli otwarte serca i każdego dnia uczyli się naprawiać swoje błędy, kochać i wybaczać.

phm. Alicja Mazurek HR - Okręg Mazowiecki

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA ŚRODĘ 9 GRUDNIA (11)

ROZWAŻANIE
Adwent, to czas kiedy przygotowujemy wiele spraw, aby nadchodzące Święta Bożego Narodzenia. Szykujemy smaczne potrawy, nasze domy i.. co daj Panie Boże nasze serca! Jednym z bardziej emocjonujących i radosnych momentów kolacji wigilijnej jest obdarowywanie się prezentami i ich otwieranie.
Uwaga! Dobra wiadomość! Jezus nie czeka aż do wigilii. Już dziś wyciągając do Ciebie ręce z drobnym „upominkiem" i mówi: „Weźcie na siebie moje jarzmo…" Nie jeden zapyta: „Co to za prezent?! Panie Jezu to jakiś żart? Mam założyć na swoje ramiona jarzmo, które było zawieszanie zwierzętom, aby mogły ciągnąc za sobą wóz lub narzędzia? O nie, nie, nie…"
Jednak jarzmo (uchwyt), który pragnie sprezentować Ci Jezus, nie służy do tego, aby CIę obciążyć, utrudzić. „Jarzmo moje jest słodkie". To ono pomoże Ci nieść Twoje utrudzenie, zmęczenie, zniechęcenie… pomoże nieść Ci Twój krzyż.
Tylko z jarzmem wiary, nadziei i miłości miłości Jego brzemię będzie lekkie i znajdziesz ukojenie dla duszy swojej.

 
ks. Artur Chejnowski SDB - Okręg Kujawsko-Pomorski 

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA WTOREK 8 GRUDNIA (10)

PISMO MÓWI
"...wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i niskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów."
Ef 1, 4-5

ROZWAŻANIE

Widzimy dziś Maryję Niepokalaną, czystą zasłuchaną w słowo Archanioła, oczekującą i radującą się posiadaniem Życia w sobie.
Ona cała jest oczekiwaniem i czuwaniem.
Bóg wybrał Maryję na matkę Jezusa i moją. Zaprasza mnie do trwania przy matce oczekującej narodzin dziecka, przygotowującej się do radykalnych zmian w codzienności. Czy udaje mi się trwać z Nią i tak jak Ona, w zasłuchaniu, rozważaniu, czystości mowy i uczynków? Jak przeżywam czas Adwentu, jako bierne, zniecierpliwione czekanie na święta czy czuwam w gotowości na przyjęcie Bożej Miłości?
 
 
s. phm. Franciszka Cejrowska HR - Północno-Wschodnie Namiestnictwo Harcerek

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PONIEDZIAŁEK 7 GRUDNIA (9)

ROZWAŻANIE
"Człowieku, odpuszczone są Ci Twoje grzechy."

Nie tego oczekiwali czterej mężczyźni, którzy przynieśli sparaliżowanego. On sam pewnie też - jeśli na coś liczył - to nie na odpuszczenie grzechów, a raczej na przywrócenie sprawności, zdrowia...

Faryzeusze - zgorszyli się - bo tylko Bóg może grzechy odpuścić, a tu się jakiś Rabbi wyrychla...
Ale Jezus wie co robi. 
Uzdrawia sparaliżowanego z tej choroby, która tak głęboko w nim utkwiła, że nawet jej nie widział. Z choroby duszy. Dopiero potem, by pokazać wszystkim - sparaliżowanemu też - mówi: wstań.
Czy dzisiaj, kiedy troska o zdrowie w tak oczywisty sposób dominuje myśli i czyny, dostrzegam potrzebę uleczenia swojej duszy?
Kiedy ostatnio pozwoliłem, by Jezus w osobie kapłana powiedział mi: "I ja odpuszczam Tobie grzechy?
 
ks. phm. Karol Darmas - Kapelan Górnośląskiej Chorągwi Harcerzy ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA NIEDZIELĘ 6 GRUDNIA (8)

PISMO MÓWI
(Mk 1, 1-8) 
Początek Ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Jak jest napisane u proroka Izajasza: "oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą; on przygotuje drogę Twoją. Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki", wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów. Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy. Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a żywił się szarańczą i miodem leśnym. i tak głosił: "idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, on zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym".

ROZWAŻANIE
To już II Niedziela Adwentu… Czy coś się „zadziało" adwentowego w naszym życiu? Wierna realizacja postanowień, dobra spowiedź, poranne wstawanie na roraty… Czy nic. Dobre chęci i nic…
Tak jak szybko minął pierwszy tydzień, tak szybko, a może i szybciej miną kolejne dni. Przeżywanie czasu adwentowego trzeba zacząć tu i teraz, nie jutro.   
A dziś zobaczmy w Ewangelii zaproszenie do bycia GŁOSEM BOGA.   
Warto więc zapytać siebie: Czy tak jak Jan Chrzciciel przyciągam innych do Boga, ukazuję Jego obecność w dzisiejszym świecie, staję się punktem odniesienia w sprawach wiary?
Będę GŁOSEM BOGA, o tyle o ile Bóg będzie we mnie. Nie damy innym tego, czego sami nie mamy. Spróbujmy, w tym czasie Adwentu, znaleźć więcej czasu dla Boga, a wtedy Bóg będzie przez nas do innych bardzo jasno i konkretnie mówił.   
 

 
ks. hm. Kazimierz Chudzicki SDB – kapelan ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA SOBOTĘ 5 GRUDNIA (7)

PISMO MÓWI
„…Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach…" (Iz 30, 26)
„… (Jezus) przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad
duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie
słabości. Tych to dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Idźcie do owiec,
które poginęły…" (Mt 10, 1. 6a)

ROZWAŻANIE

Lubimy, kiedy ktoś się o nas zatroszczy, kiedy jesteśmy dla kogoś ważni, potrzebni…
Bóg zaś troszczy się on nas nieustannie. I nieustannie posyła nas, abyśmy Dobro
otrzymane od Niego przekazywali dalej…
Czasem takie okazje przychodzą do nas same – po prostu ktoś staje przed nami i
„prosi o pomoc". Ale czasem to Dobro trzeba wymyślić! Potrzeba FANTAZJI
MIŁOSIERDZIA, aby komuś podarować Dobro, o którym nawet nie pomyślał!
A ze szczególną Czułością posyła do tych, którzy się zagubili, którzy są najbardziej
poranieni i osłabli. Posyła Nas. Posyła Ciebie!
 
POSTANOWIENIE
Zachowaj dziś Czujność, aby nie przegapić okazji do uczynienia jakiegoś Dobra.
I postaraj się uczynić to z Uśmiechem!
 
ks. hm. Radosław Jurewicz HR - Kapelan Okręgu Mazowieckiego

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PIĄTEK 4 GRUDNIA (6)

PISMO MÓWI
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza:
Gdy Jezus przechodził, szli za Nim dwaj niewidomi, którzy głośno wołali: „Ulituj się nad nami, Synu Dawida". Gdy wszedł do domu, niewidomi przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: „Wierzycie, że mogę to uczynić"? Oni odpowiedzieli Mu: „Tak, Panie". Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: „Według wiary waszej niech się wam stanie". I otworzyły się ich oczy, a Jezus surowo im przykazał: „Uważajcie, niech się nikt o tym nie dowie". Oni jednak, skoro tylko wyszli, roznieśli wieść o Nim po całej tamtejszej okolicy.

 

ROZWAŻANIE

Jest taka metoda opisująca aktywność wierzących w świecie: widzieć – ocenić –działać. Metoda ta świetnie opisuje dzisiejszych ewangelicznych niewidomych:
1. zobaczyli własną ślepotę – jak często nie dostrzegam tego, co w życiu najważniejsze,
najistotniejsze, najbardziej Boże i ludzkie. Co widzę w zamian – najczęściej własne „ja";
2. ocenili, że z ich ślepoty może jedynie uzdrowić ich Jezus – gdzie szukam uzdrowienia, w
czyim kierunku kieruję mój wzrok?
3. wołali i przystąpili do Jezusa – czas nie tylko pragnąć, marzyć planować ale podejmować
konkretne działania w celu prawidłowego widzenia.
 
ks. Tomasz Kostecki, diecezja siedlecka

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

 

► NA CZWARTEK 3 GRUDNIA (5)

PISMO MÓWI
„Otwórzcie bramy!
Niech wejdzie naród sprawiedliwy,
dochowujący wierności;
jego charakter stateczny
Ty kształtujesz w pokoju,
w pokoju, bo Tobie zaufał.
Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze,
bo Pan jest wiekuistą Skałą!
Bo On poniżył przebywających na szczytach,
upokorzył miasto niedostępne,
upokorzył je aż do ziemi,
sprawił, że w proch runęło:
podepcą je nogi, nogi biednych
i stopy ubogich". (Iz 26, 2-6)

 

ROZWAŻANIE

Obraz idealnego, współczesnego człowieka jaki mam przed sobą to: silny, zaradny, samodzielny, wykształcony i zdrowy. Jednak tak często doświadczam własnej słabości, nędzy, lenistwa, niemocy. Wiem i czuję, że to nie ideał, ale realna prawda o mnie jest czymś co najmocniej dotyka mojego serca i życia. Jak pogodzić pragnienie i ideały, z realną słabością własnego życia?

 

Słowo, przez proroka Izajasza, mówi o zwycięstwie nad ludźmi co są na niedostępnych szczytach, ludźmi idealnymi, którzy osiągnęli sukces, poprzez nogi biednych i stopy ubogich. Bo paradoksem chrześcijanina jest zwycięstwo poprzez zobaczenie i uznanie własnego ubóstwa. Doświadczenie własnej nędzy, niewystarczalności, zależności pomaga mi położyć nadzieję w Tym, który widzi wszystko inaczej. To właśnie wyjście od mojej słabości, złożenie nadziei w Bogu i wyciągnięcie pustych rąk z prośbą o łaskę, jest najpiękniejszą drogą chrześcijańskiego zwyciężania. 

 

Izajasz daje jeszcze jeden promień światła w miejsce mego mroku. Pójście drogą zaufania Panu, będzie mieć jeszcze jeden owoc. Owocem tym będzie pokój. Ten, który jest mi tak bardzo dziś potrzebny w moim poczuciu samotności, słabości, braku. To właśnie moje serce może dziś stać się częścią „narodu sprawiedliwego, dochowującego wierności", jeśli pozwolę Panu kształtować się w pokoju, którym jest życie w Nim. 

 

Proszę Cię Panie, daj mi Twój pokój i pozwól, aby moja słabość i ubóstwo mnie nie zabijały, ale były miejscem działania Twojej łaski. 

 

br. pwd. Sebastian Piasek


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

 

► NA ŚRODĘ 2 GRUDNIA (4)

PISMO MÓWI
- Ile macie chlebów?
- Siedem i parę rybek.

Wziął te siedem chlebów i ryby, i odmówiwszy dziękczynienie, połamał, dawał uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości… (Mt 15,29-37)

 

ROZWAŻANIE

Siedem małych chlebków i parę rybek to zdecydowanie zbyt mało dla czterech tysięcy wygłodniałych mężczyzn oraz dla niemniej głodnych ich żon i dzieci. To prawdziwe nic… Okazało się jednak, że Jezusowi to „nic" wystarczyło, by nakarmić wszystkich.

Czasami wydaje się nam, że my też mamy do dyspozycji tylko takie „nic": posiadamy zbyt małe umiejętności, brakuje nam odwagi, czujemy się mali wobec życiowych wyzwań, nie mamy znaczących finansów, doświadczamy wielu ograniczeń, a w czasie pandemii nie możemy nawet spotkać się z drużyną. Ale jednak mamy serce, które umie kochać. Jezus potrafi tak pobłogosławić Twoje serce, by potrafiło zaspokoić wiele głodnych serc. Więc nie poddawaj się, gdy widzisz to swoje „nic"!

 

ks. Jan Frąckowiak - Duszpasterz Okręgu Wielkopolskiego ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

 

► NA WTOREK 1 GRUDNIA (3)

ROZWAŻANIE
Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie.

Prawda to stara jak świat. Tam gdzie jest osobiste spotkanie z Panem, tam w sercu zaczyna panować pokój, który rozlewa się na ludzi wokół. Wszystko zaczyna układać się, ma swoje miejsce, we właściwej kolejności. Zaczyna panować harmonia. Kiedy nie ma tego osobistego spotkania, kiedy Bóg nie jest autorytetem, człowiek siebie stawia w centrum.  Wtedy Boży porządek się burzy. Zaczyna panować porządek tylko ,,ludzki" i ,,ludzki pokój". Do Ciebie należy wybór.

Jeśli chcesz Bożego pokoju - zaproś i oczekuj Pana. On przyjdzie ze swoim pokojem. 

ks. phm. Dariusz Skrzypkowski - Kapelan Okręgu Pomorskiego ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

 

► NA PONIEDZIAŁEK 30 LISTOPADA (2)

ROZWAŻANIE
- Pójdźcie za mną w czas oczekiwania na moje przyjście...
- Pójdźcie za mną w czasie modlitwy...
- Pójdźcie za mną obecnym w Eucharystii...
- Pójdźcie za mną w czas pracy, nauki, służby...

Można tych myślników postawić tu wiele, w zależności od tego kim jest czytający i każdy rozpocznie się od słów „Pójdźcie za mną..." Bo to wołanie Jezusa do każdego człowieka.
Tylko czy odpowiedzią będzie: A oni natychmiast zostawili (...) i poszli za Nim.
 
ks. phm. Karol Darmas - Kapelan Górnośląskiej Chorągwi Harcerzy ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

 

NA NIEDZIELĘ 29 LISTOPADA (1)

PISMO MÓWI
Czemu, o Panie, dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak iż serca nasze stają się nieczułe na bojaźń przed Tobą? 
(Iz 63,17a)

ROZWAŻANIE
Każdy z nas, chociaż nie wie co go spotka w czasie wędrówki, ambitnie i odważnie wyznacza sobie cele. Na tej drodze możemy zaufać tym co poprowadzą nas bezpiecznie. Ale bywa, że nikogo nie chcemy słuchać i celowo schodzimy z właściwej ścieżki, myśląc, że tak będzie lepiej. Zdarza się, że nie chcemy wrócić na właściwą drogę nawet wtedy, gdy już wiemy, że coś poszło nie tak… brniemy dalej… nie wzywamy pomocy… bo tak trudno przyznać się nam do błędnej decyzji.

To pytanie postawione przez Proroka Izajasza na początku naszej adwentowej wędrówki jest bardzo odważne, ale Adwent to właśnie czas na poważną refleksję. Nie bójmy się zmierzyć z pytaniem zadanym przez Proroka, stańmy w prawdzie o swojej relacji z Bogiem - naszym Przewodnikiem.

ks. hm. Robert Mogiełka - Kapelan Naczelny ZHR


OD NAJSTARSZEGO OD NAJSTARSZEGO

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

 

NA NIEDZIELĘ 29 LISTOPADA (1)

PISMO MÓWI
Czemu, o Panie, dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak iż serca nasze stają się nieczułe na bojaźń przed Tobą? 
(Iz 63,17a)

ROZWAŻANIE
Każdy z nas, chociaż nie wie co go spotka w czasie wędrówki, ambitnie i odważnie wyznacza sobie cele. Na tej drodze możemy zaufać tym co poprowadzą nas bezpiecznie. Ale bywa, że nikogo nie chcemy słuchać i celowo schodzimy z właściwej ścieżki, myśląc, że tak będzie lepiej. Zdarza się, że nie chcemy wrócić na właściwą drogę nawet wtedy, gdy już wiemy, że coś poszło nie tak… brniemy dalej… nie wzywamy pomocy… bo tak trudno przyznać się nam do błędnej decyzji.

To pytanie postawione przez Proroka Izajasza na początku naszej adwentowej wędrówki jest bardzo odważne, ale Adwent to właśnie czas na poważną refleksję. Nie bójmy się zmierzyć z pytaniem zadanym przez Proroka, stańmy w prawdzie o swojej relacji z Bogiem - naszym Przewodnikiem.

ks. hm. Robert Mogiełka - Kapelan Naczelny ZHR


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

 

► NA PONIEDZIAŁEK 30 LISTOPADA (2)

ROZWAŻANIE
- Pójdźcie za mną w czas oczekiwania na moje przyjście...
- Pójdźcie za mną w czasie modlitwy...
- Pójdźcie za mną obecnym w Eucharystii...
- Pójdźcie za mną w czas pracy, nauki, służby...

Można tych myślników postawić tu wiele, w zależności od tego kim jest czytający i każdy rozpocznie się od słów „Pójdźcie za mną..." Bo to wołanie Jezusa do każdego człowieka.
Tylko czy odpowiedzią będzie: A oni natychmiast zostawili (...) i poszli za Nim.
 
ks. phm. Karol Darmas - Kapelan Górnośląskiej Chorągwi Harcerzy ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

 

► NA WTOREK 1 GRUDNIA (3)

ROZWAŻANIE
Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie.

Prawda to stara jak świat. Tam gdzie jest osobiste spotkanie z Panem, tam w sercu zaczyna panować pokój, który rozlewa się na ludzi wokół. Wszystko zaczyna układać się, ma swoje miejsce, we właściwej kolejności. Zaczyna panować harmonia. Kiedy nie ma tego osobistego spotkania, kiedy Bóg nie jest autorytetem, człowiek siebie stawia w centrum.  Wtedy Boży porządek się burzy. Zaczyna panować porządek tylko ,,ludzki" i ,,ludzki pokój". Do Ciebie należy wybór.

Jeśli chcesz Bożego pokoju - zaproś i oczekuj Pana. On przyjdzie ze swoim pokojem. 

ks. phm. Dariusz Skrzypkowski - Kapelan Okręgu Pomorskiego ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

 

► NA ŚRODĘ 2 GRUDNIA (4)

PISMO MÓWI
- Ile macie chlebów?
- Siedem i parę rybek.

Wziął te siedem chlebów i ryby, i odmówiwszy dziękczynienie, połamał, dawał uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości… (Mt 15,29-37)

 

ROZWAŻANIE

Siedem małych chlebków i parę rybek to zdecydowanie zbyt mało dla czterech tysięcy wygłodniałych mężczyzn oraz dla niemniej głodnych ich żon i dzieci. To prawdziwe nic… Okazało się jednak, że Jezusowi to „nic" wystarczyło, by nakarmić wszystkich.

Czasami wydaje się nam, że my też mamy do dyspozycji tylko takie „nic": posiadamy zbyt małe umiejętności, brakuje nam odwagi, czujemy się mali wobec życiowych wyzwań, nie mamy znaczących finansów, doświadczamy wielu ograniczeń, a w czasie pandemii nie możemy nawet spotkać się z drużyną. Ale jednak mamy serce, które umie kochać. Jezus potrafi tak pobłogosławić Twoje serce, by potrafiło zaspokoić wiele głodnych serc. Więc nie poddawaj się, gdy widzisz to swoje „nic"!

 

ks. Jan Frąckowiak - Duszpasterz Okręgu Wielkopolskiego ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

 

► NA CZWARTEK 3 GRUDNIA (5)

PISMO MÓWI
„Otwórzcie bramy!
Niech wejdzie naród sprawiedliwy,
dochowujący wierności;
jego charakter stateczny
Ty kształtujesz w pokoju,
w pokoju, bo Tobie zaufał.
Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze,
bo Pan jest wiekuistą Skałą!
Bo On poniżył przebywających na szczytach,
upokorzył miasto niedostępne,
upokorzył je aż do ziemi,
sprawił, że w proch runęło:
podepcą je nogi, nogi biednych
i stopy ubogich". (Iz 26, 2-6)

 

ROZWAŻANIE

Obraz idealnego, współczesnego człowieka jaki mam przed sobą to: silny, zaradny, samodzielny, wykształcony i zdrowy. Jednak tak często doświadczam własnej słabości, nędzy, lenistwa, niemocy. Wiem i czuję, że to nie ideał, ale realna prawda o mnie jest czymś co najmocniej dotyka mojego serca i życia. Jak pogodzić pragnienie i ideały, z realną słabością własnego życia?

 

Słowo, przez proroka Izajasza, mówi o zwycięstwie nad ludźmi co są na niedostępnych szczytach, ludźmi idealnymi, którzy osiągnęli sukces, poprzez nogi biednych i stopy ubogich. Bo paradoksem chrześcijanina jest zwycięstwo poprzez zobaczenie i uznanie własnego ubóstwa. Doświadczenie własnej nędzy, niewystarczalności, zależności pomaga mi położyć nadzieję w Tym, który widzi wszystko inaczej. To właśnie wyjście od mojej słabości, złożenie nadziei w Bogu i wyciągnięcie pustych rąk z prośbą o łaskę, jest najpiękniejszą drogą chrześcijańskiego zwyciężania. 

 

Izajasz daje jeszcze jeden promień światła w miejsce mego mroku. Pójście drogą zaufania Panu, będzie mieć jeszcze jeden owoc. Owocem tym będzie pokój. Ten, który jest mi tak bardzo dziś potrzebny w moim poczuciu samotności, słabości, braku. To właśnie moje serce może dziś stać się częścią „narodu sprawiedliwego, dochowującego wierności", jeśli pozwolę Panu kształtować się w pokoju, którym jest życie w Nim. 

 

Proszę Cię Panie, daj mi Twój pokój i pozwól, aby moja słabość i ubóstwo mnie nie zabijały, ale były miejscem działania Twojej łaski. 

 

br. pwd. Sebastian Piasek


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PIĄTEK 4 GRUDNIA (6)

PISMO MÓWI
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza:
Gdy Jezus przechodził, szli za Nim dwaj niewidomi, którzy głośno wołali: „Ulituj się nad nami, Synu Dawida". Gdy wszedł do domu, niewidomi przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: „Wierzycie, że mogę to uczynić"? Oni odpowiedzieli Mu: „Tak, Panie". Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: „Według wiary waszej niech się wam stanie". I otworzyły się ich oczy, a Jezus surowo im przykazał: „Uważajcie, niech się nikt o tym nie dowie". Oni jednak, skoro tylko wyszli, roznieśli wieść o Nim po całej tamtejszej okolicy.

 

ROZWAŻANIE

Jest taka metoda opisująca aktywność wierzących w świecie: widzieć – ocenić –działać. Metoda ta świetnie opisuje dzisiejszych ewangelicznych niewidomych:
1. zobaczyli własną ślepotę – jak często nie dostrzegam tego, co w życiu najważniejsze,
najistotniejsze, najbardziej Boże i ludzkie. Co widzę w zamian – najczęściej własne „ja";
2. ocenili, że z ich ślepoty może jedynie uzdrowić ich Jezus – gdzie szukam uzdrowienia, w
czyim kierunku kieruję mój wzrok?
3. wołali i przystąpili do Jezusa – czas nie tylko pragnąć, marzyć planować ale podejmować
konkretne działania w celu prawidłowego widzenia.
 
ks. Tomasz Kostecki, diecezja siedlecka

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA SOBOTĘ 5 GRUDNIA (7)

PISMO MÓWI
„…Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach…" (Iz 30, 26)
„… (Jezus) przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad
duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie
słabości. Tych to dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Idźcie do owiec,
które poginęły…" (Mt 10, 1. 6a)

ROZWAŻANIE

Lubimy, kiedy ktoś się o nas zatroszczy, kiedy jesteśmy dla kogoś ważni, potrzebni…
Bóg zaś troszczy się on nas nieustannie. I nieustannie posyła nas, abyśmy Dobro
otrzymane od Niego przekazywali dalej…
Czasem takie okazje przychodzą do nas same – po prostu ktoś staje przed nami i
„prosi o pomoc". Ale czasem to Dobro trzeba wymyślić! Potrzeba FANTAZJI
MIŁOSIERDZIA, aby komuś podarować Dobro, o którym nawet nie pomyślał!
A ze szczególną Czułością posyła do tych, którzy się zagubili, którzy są najbardziej
poranieni i osłabli. Posyła Nas. Posyła Ciebie!
 
POSTANOWIENIE
Zachowaj dziś Czujność, aby nie przegapić okazji do uczynienia jakiegoś Dobra.
I postaraj się uczynić to z Uśmiechem!
 
ks. hm. Radosław Jurewicz HR - Kapelan Okręgu Mazowieckiego

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA NIEDZIELĘ 6 GRUDNIA (8)

PISMO MÓWI
(Mk 1, 1-8) 
Początek Ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Jak jest napisane u proroka Izajasza: "oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą; on przygotuje drogę Twoją. Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki", wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów. Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy. Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a żywił się szarańczą i miodem leśnym. i tak głosił: "idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, on zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym".

ROZWAŻANIE
To już II Niedziela Adwentu… Czy coś się „zadziało" adwentowego w naszym życiu? Wierna realizacja postanowień, dobra spowiedź, poranne wstawanie na roraty… Czy nic. Dobre chęci i nic…
Tak jak szybko minął pierwszy tydzień, tak szybko, a może i szybciej miną kolejne dni. Przeżywanie czasu adwentowego trzeba zacząć tu i teraz, nie jutro.   
A dziś zobaczmy w Ewangelii zaproszenie do bycia GŁOSEM BOGA.   
Warto więc zapytać siebie: Czy tak jak Jan Chrzciciel przyciągam innych do Boga, ukazuję Jego obecność w dzisiejszym świecie, staję się punktem odniesienia w sprawach wiary?
Będę GŁOSEM BOGA, o tyle o ile Bóg będzie we mnie. Nie damy innym tego, czego sami nie mamy. Spróbujmy, w tym czasie Adwentu, znaleźć więcej czasu dla Boga, a wtedy Bóg będzie przez nas do innych bardzo jasno i konkretnie mówił.   
 

 
ks. hm. Kazimierz Chudzicki SDB – kapelan ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PONIEDZIAŁEK 7 GRUDNIA (9)

ROZWAŻANIE
"Człowieku, odpuszczone są Ci Twoje grzechy."

Nie tego oczekiwali czterej mężczyźni, którzy przynieśli sparaliżowanego. On sam pewnie też - jeśli na coś liczył - to nie na odpuszczenie grzechów, a raczej na przywrócenie sprawności, zdrowia...

Faryzeusze - zgorszyli się - bo tylko Bóg może grzechy odpuścić, a tu się jakiś Rabbi wyrychla...
Ale Jezus wie co robi. 
Uzdrawia sparaliżowanego z tej choroby, która tak głęboko w nim utkwiła, że nawet jej nie widział. Z choroby duszy. Dopiero potem, by pokazać wszystkim - sparaliżowanemu też - mówi: wstań.
Czy dzisiaj, kiedy troska o zdrowie w tak oczywisty sposób dominuje myśli i czyny, dostrzegam potrzebę uleczenia swojej duszy?
Kiedy ostatnio pozwoliłem, by Jezus w osobie kapłana powiedział mi: "I ja odpuszczam Tobie grzechy?
 
ks. phm. Karol Darmas - Kapelan Górnośląskiej Chorągwi Harcerzy ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA WTOREK 8 GRUDNIA (10)

PISMO MÓWI
"...wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i niskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów."
Ef 1, 4-5

ROZWAŻANIE

Widzimy dziś Maryję Niepokalaną, czystą zasłuchaną w słowo Archanioła, oczekującą i radującą się posiadaniem Życia w sobie.
Ona cała jest oczekiwaniem i czuwaniem.
Bóg wybrał Maryję na matkę Jezusa i moją. Zaprasza mnie do trwania przy matce oczekującej narodzin dziecka, przygotowującej się do radykalnych zmian w codzienności. Czy udaje mi się trwać z Nią i tak jak Ona, w zasłuchaniu, rozważaniu, czystości mowy i uczynków? Jak przeżywam czas Adwentu, jako bierne, zniecierpliwione czekanie na święta czy czuwam w gotowości na przyjęcie Bożej Miłości?
 
 
s. phm. Franciszka Cejrowska HR - Północno-Wschodnie Namiestnictwo Harcerek

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA ŚRODĘ 9 GRUDNIA (11)

ROZWAŻANIE
Adwent, to czas kiedy przygotowujemy wiele spraw, aby nadchodzące Święta Bożego Narodzenia. Szykujemy smaczne potrawy, nasze domy i.. co daj Panie Boże nasze serca! Jednym z bardziej emocjonujących i radosnych momentów kolacji wigilijnej jest obdarowywanie się prezentami i ich otwieranie.
Uwaga! Dobra wiadomość! Jezus nie czeka aż do wigilii. Już dziś wyciągając do Ciebie ręce z drobnym „upominkiem" i mówi: „Weźcie na siebie moje jarzmo…" Nie jeden zapyta: „Co to za prezent?! Panie Jezu to jakiś żart? Mam założyć na swoje ramiona jarzmo, które było zawieszanie zwierzętom, aby mogły ciągnąc za sobą wóz lub narzędzia? O nie, nie, nie…"
Jednak jarzmo (uchwyt), który pragnie sprezentować Ci Jezus, nie służy do tego, aby CIę obciążyć, utrudzić. „Jarzmo moje jest słodkie". To ono pomoże Ci nieść Twoje utrudzenie, zmęczenie, zniechęcenie… pomoże nieść Ci Twój krzyż.
Tylko z jarzmem wiary, nadziei i miłości miłości Jego brzemię będzie lekkie i znajdziesz ukojenie dla duszy swojej.

 
ks. Artur Chejnowski SDB - Okręg Kujawsko-Pomorski 

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA CZWARTEK 10 GRUDNIA (12)

PISMO MÓWI

A od czasu Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu i
ludzie gwałtowni zdobywają je (Mt 11,12)
 

ROZWAŻANIE

Należysz do Harcerstwa, Zdobywasz sprawności, Otwierasz i Zamykasz próby na kolejne stopnie, Masz wzniosłe ideały i Sądzisz że diabeł zostawi Cię w spokoju?
Nie zostawi. Nigdy tak nie było. Dlatego Królestwo niebieskie doznaje gwałtu. Na dobre, piękne, udane życie trzeba pracować. Trzeba ciężko pracować, trzeba sobie wypruć żyły. Bo lekko, jednym pchnięciem otwierają się tylko jedne drzwi. Te prowadzące do zguby (Tołstoj). Dlatego stawiaj sobie wysokie wymagania, również wtedy, kiedy inni przestaną czegokolwiek do Ciebie wymagać.
 
Waldemar Polczyk OFM - Zawadczańskie Środowisko ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PIĄTEK 11 GRUDNIA (13)

PISMO MÓWI
Lecz z kim mam porównać to pokolenie? Podobne jest do przebywających na rynku dzieci, które przymawiają swym rówieśnikom: "Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wyście nie zawodzili". Przyszedł bowiem Jan: nie jadł ani nie pił, a oni mówią: "Zły duch go opętał". Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije. a oni mówią: "Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników". A jednak mądrość usprawiedliwiona jest przez swe czyny.
Mt 11, 16-19

ROZWAŻANIE
W dzisiejszej Ewangelii Jezus przyrównuje ludzi ze swojego otoczenia do dzieci. Tego samego porównania używa w innym miejscu, kiedy mówi „jeśli nie staniecie się jak dzieci nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego".
Jedno porównanie jest pozytywne, drugie negatywne ale Jezus nigdy nie odwołał żadnego z nich. Czy to znaczy że obydwu wzorców mamy na równi korzystać?
Nie, to znaczy że Jezus chce nas zachęcić abyśmy, mimo naszych słabości i niedoskonałości, jak dzieci mieli otwarte serca i każdego dnia uczyli się naprawiać swoje błędy, kochać i wybaczać.

phm. Alicja Mazurek HR - Okręg Mazowiecki

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA SOBOTĘ 12 GRUDNIA (14)

ROZWAŻANIE
Jeśli młody człowiek, ale już wchodzący w dojrzałość, akurat wtedy wstępuje do harcerstwa i po raz pierwszy czyta przyrzeczenie i prawo harcerskie; to ze zdumieniem odkrywa, że bije z każdego prawa z osobna i ze wszystkich razem JAKIŚ ZAPAŁ, ŻAR, PASJA, OGIEŃ.
O takim właśnie ogniu na przykładzie proroka Eliasza głosi pierwsze czytanie z Księgi Mądrości Syracha (48, 1-4 i 9-11). Harcerz, a zwłaszcza instruktor, też powinien – jak Eliasz – płonąć jak ogień, z zapałem i pasją mówić oraz żyć.
Gdy jako młodziutki kapelan, z wielkim żarem, zachęcałem rodziców dzieci z katechezy do zainteresowania się harcerstwem; jeden z ojców tak się zamyślił, że nie zauważył, iż wszyscy wyszli. Poszedłem do niego: „Podobało się Panu?" zapytałem – „Nie, ale jeśli ktoś z takim zaangażowaniem potrafi jednak – jąkając się i zacinając ze zdenerwowania – świadczyć o tym, czym żyje, TO JA MU WIERZĘ. Zapiszę syna." To za taki zapał Jezus w dzisiejszej Ewangelii wywyższa Jana Chrzciciela nazywając go drugim Eliaszem, który zapowiada Mesjasza - Zbawiciela.

Każdy harcerz, szczególnie wędrownik i instruktor, głoszący z zapałem, żarem; zarówno słowem, jak i służbą harcerskie ideały, jest prorokiem zapowiadającym nadchodzącego Zbawiciela.
 
ks. hm. Jerzy Żytowiecki HR - Okręg Dolnośląski

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA NIEDZIELĘ 13 GRUDNIA (15)

PISMO MÓWI
„Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a co szlachetne zachowujcie. Unikajcie wszelkiego rodzaju zła".
/z drugiego czytania na III Niedzielę Adwentu – 1 Tes. 5,16-22/

ROZWAŻANIE
III Niedziela Adwentu jest nazywana Niedzielą Gaudete, czyli Niedzielą Radości. Radości, która wynika z tego, że Pan jest niedaleko, że do świąt Bożego Narodzenia coraz bliżej. Radość powinna być widoczną cechą, nie tylko od święta, każdego chrześcijanina, której źródłem jest sam Bóg. Św. Jan Bosko, patron młodzieży, zachęcał: „Bądź zawsze radosny!". I to jest zadanie dla każdego z nas.
Dostrzegamy sami, że współczesny świat pogrąża się w depresji. Niepokoją liczby osób młodych nie widzących sensu życia, będących w permanentnym smutku, izolujących się od innych. Często początkiem poprawy samopoczucia, przywrócenia nadziei, czy radości, są napotkani ludzie, którzy mają w sobie wewnętrzną radość. Dzisiejszy świat potrzebuje mistrzów w harcu niesienia radości!
A co jest przeszkodą dla radości? Przede wszystkim brak Boga, który może wynikać z grzechu, ale także z ludzkiej obojętności, czy poczucia niskiej wartości. Dziś warto zapytać siebie, a może innych o siebie, czy jestem człowiekiem radości? Ta radość doskonale się wpisuje w „pogodę", która zawarta jest w 8 punkcie Prawa harcerskiego. Bądźmy pogodni! Bądźmy radośni!   

DWA ZADANIA
1. WZGLĘDEM SIEBIE
Wejrzę w głąb swojego serca i zobaczę, czy jestem radosny. Jeżeli mi tej radości brakuje, rozeznam przeszkodę (może to być grzech, zła relacja z bliźnim, niewierność codziennym obowiązkom, itp.) i spróbuję tę przeszkodę, na ile to możliwe, usunąć.
2. WZGLĘDEM BLIŹNIEGO
Spowoduję radość bliźniego poprzez prosty gest (promiennie się uśmiechnę, co nie jest takie proste; obdarzę skromnym upominkiem, przypominającym komuś jak dla mnie jest ważny; itp.).

ks. hm. Kazimierz Chudzicki SDB - kapelan ZHR Okręg Północno-Zachodni


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PONIEDZIAŁEK 14 GRUDNIA (16)

PISMO MÓWI
Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
(…) Tylko o mnie pamiętaj w swym miłosierdziu, ze względu na dobroć Twą, Panie.
(Ps 25,4; 7)

ROZWAŻANIE
Psalmista zachęca nas dziś do szukania dróg Pana. Boża droga nie musi być jak oznaczony szlak, ani nawet jak zadbana przecinka leśna. Często to ledwie dostrzegalna ścieżka, jak trop leśnego zwierza. Ścieżkę tę możesz śledzić zachowując skupienie i uwagę, obserwując otoczenie, ale także korzystając z kompasu czy GPS-u. Dziś postaraj się wsłuchać w głos swojego GPS-u (sumienie) a za igłę twojego kompasu uczyń pamięć o Bogu i Jego miłosierdziu i dobroci. Powodzenia!

z Pozdrowieniami,
ks. Janek Majda SJ - Małopolska Chorągiew Harcerzy (obecnie w Gdyni)


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA WTOREK 15 GRUDNIA (17)

PISMO MÓWI
Ten odparł: „Nie chcę". Później jednak opamiętał się i poszedł. […] Wtedy Jezus rzekł do nich: „Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego."
(por. Mt 21, 28-32)

ROZWAŻANIE
Kiedy myślę o własnym doświadczeniu odpowiadania na wezwania i prośby, to wiem, że w większości odpowiadam jak jeden z synów: nie chcę. Nie chcę w swoim życiu wielu rzeczy.
Dotyczy to ogólnie pojętego lenistwa, ale i pomocy drugiemu, pracy, nauki, własnego rozwoju. W tym nie chceniu jestem bardzo dobry. Tutaj też jestem najlepszy w samousprawiedliwieniu – taka moja słaba i grzeszna natura.
W przytoczonej przypowieści o dwóch synach, Bóg pokazuje uniwersalną prawdę o mnie. Często moja pierwsza reakcja nie jest tą, która jest najwłaściwsza memu sercu. Często refleksja przychodzi po czasie, kiedy opadną emocje i pierwsze wrażenia. Po przemyśleniu rodzi się decyzja, która jest wynikiem wewnętrznej walki z samym sobą. Taka walka rodzi mnie do prawdziwego synostwa. To doświadczenie zmagania z wadami, niechęcią, własną słabością jest momentem mojego dojrzewania jako Syna. Tu okazuje się niesłowne „tak" i nawrócone „nie".
Dlaczego celnicy i nierządnice wchodzą przed nami do królestwa niebieskiego? Po co takie mocne stwierdzenie? Bo Jezus chce mnie uratować. Dlatego nie boi się sięgać po takie porównania. Niebezpieczeństwo, które ciągle grozi mi „porządnemu", to uznanie, że wszystko jest w porządku, że już nic nie potrzebuję zmieniać. A wtedy nie potrzebuję Zbawiciela. Po co Jezus? I to właśnie miało miejsce w przypadku arcykapłanów i starszych ludu. Uznali, że są już doskonali i nie przyjęli Jezusa, zbawienia ofiarowanego przez Niego. A przecież tylko zagubiona owca może zostać odnaleziona, tylko chory może zostać uzdrowiony, tylko niewidomemu może zostać przywrócony wzrok, tylko więzień wyzwolony, tylko grzeszny człowiek może zostać zbawiony.
Panie widzę dzisiaj moją niechęć do odpowiadania na Twoją wolę, proszę Cię okaż się moim Zbawicielem i pomóż mi wzrastać w Twojej łasce.

Br. pwd. Sebastian Piasek HR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA ŚRODĘ 16 GRUDNIA (18)

ROZWAŻANIE
Jako ludzie żyjemy w społeczeństwie, każdego dnia kontaktujemy się z dziesiątkami ludzi, współpracujemy z nimi. Wpływamy na życie innych. Dzisiejsza Ewangelia uczy jak należy budować społeczeństwo dzisiejszego świata, jak budować Kościół.
W pierwszej kolejności trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie: „dokąd" ja posyłam ludzi? Jak wygląda moje świadectwo życia? Odpycha, zachęca? Jest kierunkowskazem do Jezusa czy może wyprowadza bliźnich na manowce? „Jan [Chrzciciel] przywołał do siebie dwóch spośród swoich uczniów i posłał ich do Jezusa". Taka jest nasza prorocka rola – prowadzić bliźnich do Jezusa, być dla nich czytelną drogą, być „głosem wołającego na pustyni". Nie ma znaczenia, gdzie to będzie się działo, praca, dom, szkoła… każda okazja jest dobra, aby pomóc w odnalezieniu Zbawiciela.
Inną, nie mniej ważną lekcję odczytujemy ze słów Jezusa. Nie idzie On na łatwiznę… „Tak, to Ja". Koniec i kropka. Nie daje łatwej odpowiedzi. Wymaga ona od Jana zaangażowania serca i rozumu. Jezus bowiem zamiast prostego „tak", odpowiada wskazując na pewne zdarzenia, które miały się dziać, gdy nadejdzie Mesjasz… Decyzję wyboru siebie jako zapowiadanego Zbawiciela zostawia Janowi. Tę decyzję każdy musi podjąć sam.

 
ks. Artur Chejnowski SDB - Okręg Kujawsko-Pomorski ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA CZWARTEK 17 GRUDNIA (19)

PISMO MÓWI
Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama…
(Mt 1,1-17)

ROZWAŻANIE
Dzisiaj rozpoczynamy drugą część Adwentu, która ma nas bezpośrednio przygotować do Świąt.
Ciekawe, że w rodowodzie Jezusa brakuje kilku znaczących bohaterów biblijnych, są za to postaci słabsze. Nie ma starszego syna Abrahama, Izmaela, a zamiast niego pojawia się młodszy, Izaak. W miejsce silnego Ezawa figuruje podstępny Jakub. Brak sprawiedliwego Józefa, a jest Juda, który go sprzedał…
Bóg uświadamia nam, że On w swoich planach nie wybiera najlepszych i najbardziej doskonałych. Bo nie kieruje się rachunkiem korzyści, ale miłosierdziem. Ilekroć doświadczamy grzeszności, dzisiejsza Ewangelia przypomina, że Bóg sobie radzi z naszym życiem, nawet gdy my sobie z nim nie radzimy. Może warto o tym myśleć, przygotowując się do przedświątecznej spowiedzi…

ks. Jan Frąckowiak - Okręg Wielkopolski ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PIĄTEK 18 GRUDNIA (20)

PISMO MÓWI
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza:
Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.
Gdy powziął tę myśl, oto Anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów». A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: «Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel», to znaczy Bóg z nami. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił Anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

ROZWAŻANIE
Zbyt często określam miłość wobec kobiety jako okazję do wyrażenia uczuć, do wewnętrznego zniewolenia lub do potraktowania jej jak przedmiotu albo do wykorzystania jej ciała. Zupełnie inaczej postępuje św. Józef – szanuje Maryję (choć są narzeczonymi wciąż ze sobą nie mieszkają), zmaga się o własną czystość (Maryja wciąż pozostaje dziewicą) a także gotów jest bronić jej dobrego imienia kosztem własnego zniesławienia. Jest odpowiedzialny za Tę, którą kocha – a w tej miłości przyznaje prymat posłuszeństwa Bożemu Słowu! Mam się czego od Niego uczyć.

ks. Tomasz Kostecki, diecezja siedlecka

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA SOBOTĘ 19 GRUDNIA (21)

PISMO MÓWI
A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w swoim czasie».
(Łk 1,20).

ROZWAŻANIE
Mówisz zawsze. Mimiką, mową ciała. Najwięcej Mówisz odruchowymi zachowaniami. Nie wystarczy jednak mówić. Trzeba jeszcze mieć coś do powiedzenia. Zachariasz powiedział, że nie wierzy, że to niemożliwe, itd. Rzeczywiście lepiej było, żeby na pewien czas zamilkł. Po narodzeniu syna będzie mówił już mądrze. Pielęgnuj w sercu i umyśle piękne, wzniosłe marzenia. Myśl o tym co godne i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne. Wówczas Twoje odruchowe wypowiedzi będą piękne. I to właśnie będzie piękne.

o. Waldemar Polczyk OFM, Zawadczańskie środowisko ZHR

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA NIEDZIELĘ 20 GRUDNIA (22)

PISMO MÓWI  
Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja. Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.
Lecz Anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».
Na to Maryja rzekła do Anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?
Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».
Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».
/Ewangelia wg św. Łukasza 1, 26-38/

ROZWAŻANIE
W naszym życiu często szukamy tego co dla nas dobre, angażujemy się w różne obowiązki, doświadczamy codzienności w tym co dzień niesie. I tak przez życie idziemy. A wiemy dokąd? Wiemy dlaczego?
Tym co nadaje sens naszemu życiu i czyni je bardziej wyraźnym jest Bóg. Dlatego musimy, jako ludzie wiary, szukać tego co jest wolą Boga. Bo tak naprawdę droga Boża, która wymaga też naszego zaufania, jest najlepsza, choć nie zawsze najłatwiejsza. Sami wiemy, że nie to co łatwe i materialne daje nam szczęście.
Życie Maryi nie było łatwe, ale była szczęśliwa i spełniona, a początek miał w Jej świadomym „Fiat", które wypowiedziała wobec Archanioła Gabriela. Szczęśliwi ci z nas, którzy mieli „swoje" zwiastowanie w czasie którego powiedzieli Bogu „tak".         
Jak rozeznać wolę Bożą? Dzisiejsza Ewangelia pokazuje pewną drogę rozeznania:
1. Trwaj przed Bogiem na modlitwie, stawiaj pytania, bądź otwarty na natchnienia.
2. Jak zobaczysz „coś" do czego Bóg cię zaprasza pytaj: jak? z kim? gdzie?
3. Jeżeli będziesz miał wątpliwość to proś o potwierdzenie, o jakiś znak (rozmowa z kimś bliskim, kierownictwo duchowe, jakieś spotkanie, wydarzenie).
4. I powiedz Bogu: Tak!  

ZADANIE NA DZIŚ
Znajdź chwilę czasu, zamknij się w pokoju, zapal świeczkę, usiądź wygodnie, przeczytaj dzisiejszy fragment Ewangelii i przez 10-15 minut pomyśl o swoim życiu i zapytaj się: co w nim Bogu się podoba, a co nie; do czego czujesz, że Bóg cię przynagla. A potem… czas na działanie!

ks. hm. Kazimierz Chudzicki SDB - Okręg Północno-Zachodni


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA PONIEDZIAŁEK 21 GRUDNIA (23)

PISMO MÓWI
Szczęśliwa jest Ta, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej przez Pana.
Łk, 1, 45

ROZWAŻANIE
W dzisiejszej Ewangelii Maryja odwiedza Elżbietę, swoją krewną. To spotkania było przeszczęśliwe! One obydwie stęsknione za sobą, obydwie z dziećmi pod sercem, obydwie wierzące, że dzieciątko Maryi to Pan, Syn Boży. Wyobraźcie sobie, jaka to była radość!

Maryja przeszła wiele kilometrów i górskich dróg, żeby odwiedzić dom Zachariasza i Elżbiety. Mimo dolegliwości, które najprawdopodobniej miała (jako kobieta w ciąży) poszła pomagać Elżbiecie, służyć dużo starszej od siebie krewnej.

Elżbieta pierwsza nazwała Maryję błogosławioną. Uwierzyła i przyjęła Maryję z Dzieciątkiem Jezus do swojego serca. Uwierzyła, że to Maryja stała się Matką Syna Bożego. Wtedy jej serce stało się gotowe na Boże przyjście, na Boże Narodzenie. Maryja była Tą, która przyniosła Elżbiecie Jezusa, Pana.

Patrząc na postawę Maryi, możemy zadać sobie pytania: jak przyjmuję wolę Bożą? Jak przekładam ną na codzienne małe i duże wybory? W jaki sposób zanoszę Boga ludziom? Czy w mojej służbie jest wielka radość z tego powodu, że mogę służyć drugiemu człowiekowi?

W tym rozważaniu możemy prosić naszego Patrona, S. W. Frelichowskiego o pomoc. Wicek jest przykładem harcerza, który nie bał się pójść za Nim. Niósł Bożą radość tam, gdzie mógł, nawet do baraków w Dachau. Niósł Boga każdemu. Ryzykował własne życie, by dojść ze Bożym Słowem do tych, którzy tego potrzebowali.

Wpatrując się w Maryję prośmy o radość Bożą w sercu i ufność woli Bożej. A za wstawiennictwem Wicka wypraszajmy łaskę wierności Bożemu powołaniu.

phm. Anna Różycka-Haber 


HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA WTOREK 22 GRUDNIA (24)

PISMO MÓWI
„…Wielbi dusza moja Pana … okazał Moc swego Ramienia
(…)
Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy…"

ROZWAŻANIE
Maryja uwielbia „Wielkie Rzeczy, które uczynił jej Bóg" i te Boże Dary przekazuje dalej – zostaje z Elżbietą aż do narodzin Jana Chrzciciela.
Tak też z naszej modlitwy MUSI wynikać konkretne DZIAŁANIE, konkretna Miłość Bliźniego. A czasem trzeba to Dobro najpierw dobrze przemyśleć i przemodlić!
 
POSTANOWIENIE
Z pewnością będzie dzisiaj okazja do jakiegoś Dobrego Harcerskiego Uczynku. Postaraj się w modlitwie zanieść do Boga tę osobę, której dziś uczynisz coś Dobrego.
 
ks. hm. Radosław Jurewicz HR - Okręg Mazowiecki

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA ŚRODĘ 23 GRUDNIA (25)

ROZWAŻANIE
Wypowiedziane słowo ma swoją moc. Można dać słowo, polegać na czyimś słowie, trzymać kogoś za słowo. Wypowiedziane słowo buduje więzi. Z kolei to co napisane ma inną właściwość - buduje fakty. To co napisane nie tak łatwo można zmienić. Napisanego słowa nie zmieni ani to, że nikt w rodzie nie nosił wcześniej imienia Jan, ani to, że to on sam powiedział o sobie "jestem Królem Żydowskim". Com napisał, napisałem. Boże Narodzenie to nie bajka dla dzieci, to nie sielankowy nastrój czy zapach siana. Boże Narodzenie to przede wszystkim fakt. I nie zmieni go ani pandemia, ani żaden protest, ani nawet to - a może przede wszystkim to - że tak często przechodzimy obok tego faktu obojętnie. 

ks. phm. Adam Kwaśniewski HR - Kapelan Okręgu Dolnośląskiego

HARCERSKIE ROZWAŻANIA ADWENTOWE A.D.2020

► NA CZWARTEK 24 GRUDNIA (26)

PISMO MÓWI
Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna.
(Łk 1, 57)

ROZWAŻANIE
Druhno, Druhu nadszedł czas.
Był czas Maryi, był czas Elżbiety… teraz jest Twój czas. Boża łaska, miłość, rodzina, przyjaźń, wspólnota… dają siłę i odwagę, aby to co od Boga pochodzi dać światu.
(…) i urodziła (…)

Dobro dzieli się dobrem.

ks. hm. Robert Mogiełka – Naczelny Kapelan ZHR